Po okresie niestabilności potrzebuję spokojnego i przewidywalnego środowiska.

Potrzebuję spokojnego i przewidywalnego środowiska, aby łatwo przełączać się z jednego zadania na drugie.

Często mam problemy z koncentracją w zatłoczonych i/lub nieprzewidywalnym otoczeniu.

Nagłe i niespodziewane zakłócenia mojej koncentracji odbieram jako niepokojące.

To niepokojące być niespodziewanie odciągniętym od czegoś, w co jestem zaangażowany.

Rzadko czuję, że jednoczesne utrzymywanie kontaktu wzrokowego i prowadzenie werbalnej rozmowy z inną osobą jest dla mnie niekomfortowe.

Często zauważam szczegóły, których inni nie dostrzegają.

Zaangażowanie w aktywność, która mnie interesuje, często zmniejsza mój poziom lęku.

Uważam interakcje społeczne za bardziej komfortowe, jeżeli rozmawiamy na tematy, które mnie interesują.

Często jestem całkowicie skupion* na czynnościach, które mnie pasjonują, do tego stopnia, że nie jestem świadom* innych wydarzeń.

Potrafię być w czymś całkiem dobr*, nawet jeżeli temat mnie nieszczególnie interesuje.

Często tracę poczucie czasu, gdy angażuję się w czynności, które mnie pasjonują.

Czasami unikam rozmowy z ludźmi, ponieważ nie mogę dokładnie przewidzieć, jak inni zareagują, szczególnie nieznane mi osoby.

Zwykle wykonuję zajęcia, ponieważ uważam je za interesujące, a nie ze względu na oczekiwania społeczne.

Rzadko uważam sytuacje społeczne za chaotyczne.

Nie przeszkadza mi, gdy ktoś mi przerywa, gdy jestem w środku jakiegoś zadania.

Kiedy nad czymś pracuję, jestem otwarty na pomocne sugestie.

Często trudno mi zmienić temat po dłuższym zaangażowaniu w jakąś czynność.

Często angażuję się w czynności, które mnie pasjonują, aby uciec od niepokoju.

Rutyny stanowią ważne źródło stabilności i bezpieczeństwa.

Radzę sobie z niepewnością poprzez tworzenie rutyn.

Często odczuwam niepokój w kwestiach, w których nie czuję się pewnie.

Trudno jest mi się zaangażować w zadanie, które mnie nie interesuje, nawet jeśli jest ważne.

Często odkrywam, że stimmowanie (np. wiercenie się, bujanie) relaksuje mnie.

Zwykle pasjonuję się kilkoma tematami w każdym momencie mojego życia.

Mam problem z odfiltrowywaniem dźwięków, kiedy nie robię czegoś, na czym się skupiam.

Zwykle mam na myśli to, co mówię i nic więcej.

Często angażuję się w długie dyskusje na tematy, które uważam za interesujące, mimo że moi rozmówcy nie.

Czasami przypadkowo mówię coś, co inni uważają za obraźliwe/niegrzeczne, kiedy skupiam się na zadaniu.

Czasami mogę być bardzo zaniepokojon* tematem, który inni uważają za błahy.

Z łatwością nadążam za dyskusjami grupowymi, w których każdy mówi.

Często, kiedy jestem skupion* na jakiejś czynności, nie zauważam, że jestem spragnion* lub głodn*.

Często, gdy jestem skupion* na czynnościach, nie zauważam, że potrzebuję skorzystać z łazienki.

Kiedy trzeba wziąć pod uwagę wiele informacji, często mam problem z podjęciem decyzji.

Czasami podejmowanie decyzji jest tak trudne, że czuję się fizycznie zablokowan*.

Czasami skupiam się na incydencie przez znaczny czas (dni) po zdarzeniu.

Czasami staję się bardzo niespokojn*, gdy skupiam się na wielu możliwych sytuacjach, które mogą się wydarzyć podczas nadchodzącego wydarzenia.

Czasami, gdy jestem skupion* na jakimś zadaniu, nie przypominam sobie wszystkich informacji, które mogą być potrzebne do podjęcia dobrych decyzji.

Ludzie mówią mi, że mam obsesję na punkcie różnych rzeczy.

Uważam, że problem, którego nie mogę rozwiązać, jest niepokojący i/lub trudny do odłożenia.

Zwykle czuję się dość samoświadom*, chyba że jestem głęboko pochłonięt* jakimś zadaniem.

Często zatrzymuję się na myśleniu o wszystkich możliwościach, które mogą wynikać z podjętych decyzji.

Kiedy jestem czymś zainteresowan*, zwykle jestem tym pochłonięt*.

Kiedy jestem zainteresowan* jakimś tematem, lubię dowiedzieć się wszystkiego, co mogę na ten temat.

Nadal fascynuje mnie wiele rzeczy, którymi interesował*m się, gdy był*m dużo młodsz*.

Rzadko łapię się na tym, że wpadam w pętle myślowe.

Często powracam do wcześniejszych myśli.